Παγκόσμια Ημέρα Χορού ...Εκεί που χόρευαν οι Μούσες του Ελικώνα

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Χορού γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 29 Απριλίου, καθιερωμένη το 1982 από το Διεθνές Συμβούλιο Χορού της UNESCO

Το ιερό των Μουσών  υπήρχε στην περιοχή του Ελικώνα  ήδη από την εποχή του Ησιόδου, καθώς αναφέρεται ότι ο ποιητής είχε αφιερώσει σε αυτό έναν τρίποδα που είχε κερδίσει ως βραβείο σε ποιητικούς αγώνες.

Η ύπαρξη του ιερού απηχεί την από αρχαιοτάτων χρόνων σύνδεση της περιοχής του Ελικώνα με τις Μούσες, τις εννιά κόρες του Δία και της Μνημοσύνης. Ο ίδιος ο Ησίοδος περιγράφει πως οι Μούσες, αφού λουστούν τις πηγές του ποταμού Περμησσού και στην Ιπποκρήνη, χορεύουν στις κορφές του Ελικώνα και υμνούν με τις γλυκές φωνές τους το μεγαλείο του Δία και των υπόλοιπων θεών.

Από τις Ελικωνιάδες Μούσες το τραγούδι ας αρχίσουμε,

που του Ελικώνα το βουνό κατέχουν, το μεγάλο και πανίερο,

κι από την κρήνη γύρω τη μενεξεδιά με πόδια απαλά

χορεύουν και το βωμό του παντοδύναμου του γιου του Κρόνου.

Κι αφού το τρυφερό τους σώμα λούσουν στην πηγή

του Περμησσού ή του Αλόγου ή του πανίερου Ολμειού,

στήνουν χορούς στο πιο ψηλό σημείο του Ελικώνα,

ωραίους, θελκτικούς, ζωηρά κινώντας με τα πόδια τους.

Λέγεται μάλιστα πως εκεί συνάντησαν τον Ησίοδο και του εμφύσησαν την γνώση και το χάρισμα της ποίησης για να υμνεί τους θεούς.

Αυτές δίδαξαν κάποτε στον Ησίοδο το ωραίο τραγούδι,

καθώς τ᾽ αρνιά του ποίμαινε απ᾽ τον πανίερο Ελικώνα κάτω.

Τούτα τα λόγια πρώτα απ᾽ όλα μου είπανε οι θεές,

οι Ολυμπιάδες Μούσες, κόρες του Δία που βαστά αιγίδα:

«Ποιμένες της υπαίθρου, κακές ντροπές, στομάχια σκέτα,

γνωρίζουμε να λέμε ψέματα πολλά, με την πραγματικότητα όμοια,

μα ξέρουμε, σαν θέλουμε, να ψάλλουμε κι αλήθειες».

Έτσι είπαν του μεγάλου Δία οι κόρες με τον τέλειο λόγο

και μου ᾽δωσαν σκήπτρο, κόβοντας δάφνης πολύβλαστης κλωνί,

θαυμάσιο. Θεόπνευστη φωνή φύσηξαν μέσα μου,

για να υμνώ όσα στο μέλλον θα συμβούν κι όσα στο παρελθόν γινήκανε.

Και με προέτρεψαν να υμνώ των μακαρίων θεών το γένος των αιώνιων

κι αυτές τις ίδιες πρώτα κι ύστατα πάντοτε να ψάλλω.

Οι κορυφές του Ελικώνα όπου χόρευαν οι Μούσες και η κοιλάδα που έδωσαν την ποιητική έμπνευση στον Ησίοδο υπάρχουν ακόμα. Μπορούμε να περπατήσουμε ανάμεσα στα δέντρα και τα αμπέλια της, να καθίσουμε στις όχθες του ποταμού Περμησσού, να ατενίσουμε τις πλαγιές του πανίερου Ελικώνα και να ακούσουμε το τραγούδι των Μουσών.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Επειδή γεμίσαμε ανεμογεννήτριες ας ακούσουμε και ένα τραγουδάκι παρακάτω