Ήταν 5 Αυγούστου του 1832.
Καταβεβλημένος από την μυοτονική δυστροφία που ταλαιπώρησε όλη την γενεά των Υψηλάντιδων «ανεχώρησε» να ανταμώσει τον αδερφό του Αλέξανδρο.
Ο ηρωικός και ανιδιοτελής πρίγκηπας πολέμησε με σώμα και ψυχή για την Ελευθερία του Γένους. Ποτέ δεν έβαλε το προσωπικό του συμφέρον υπεράνω του Αγώνα.
Ο πατριωτισμός του φλογερός. Πολέμησε σε Ρούμελη και Μωριά. Στα Δερβενάκια πλάι στον Κολοκοτρώνη και εκείνον τον Νικηταρά, που 'χουν τα πόδια του φτερά.
Ήταν εκείνος που ηγήθηκε τριών χιλιάδων Ελλήνων στην μάχη της Πέτρας στην Βοιωτία το 1829. Στην τελευταία μάχη για την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης έδωσε το έναυσμα για την Επανάσταση τον Φλεβάρη του 1821 και ο αδερφός του Δημήτριος την τελείωσε νικηφόρα.
«(...)Το στάδιον της δόξης ηνοίχθη, φίλοι πατριώται. Ο μη δυνάμενος να εισέλθη, θέλει υποφέρει να μένη έξω και να ονειδίζεται ως νόθος Έλλην; Το τέλος των αγώνων μας είναι η ελευθερία ή ο ένδοξος θάνατος. Αιώνιος δόξα παρά θεώ και ανθρώποις, βραβεία καί προβιβασμοί θέλουν δοθή εις έκαστον αναλόγως της αξιότατος και των ανδραγαθημάτων του μετά την αποκατάστασιν του Εθνους.
'Εν Υδρα τη 12 Ιουνίου 1821,
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ»
Η ανδρικωτάτη καρδιά του βρίσκεται ταριχευμένη στον Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στην οδό Στησιχόρου.
Του Δημητρίου Υψηλάντη, αιωνία η μνήμη!
Κείμενο
« Μωραΐτες εν χορώ »

0 Σχόλια